تغيير مثبت

سلام،

چیزی نمانده بود خودم را آویزان یک دوست کنم. این کار به ضرر روانیم بود اگر صورت می گرفت. ولی ته دلم چیزی مرا وا می داشت به رفتن در راه درستی که به آن آگاهی داشتم. بنابراین پیغامی به هستی از دلم رسید و هستی مرا همراهی کرد و دوست آویزان شدن مرا درک کرد و منصفانه و بسیار زیبا آنرا نپذیرفت. هیچ ناراحتی و دلخوری در من ایجاد نکرد.

آنگونه که دوستم را بیشتر دوسست داشتم. هستی هر چه  می خواهیم با ما می دهد. او هر چه خواست از هستی گرفته و می گیرد. من نیز همچنین. بنابراین چه خوب بخواهیم چه بد به آرزویمان (آنچه که حقیقتاً از صمیم قلب و با تمام وجودمان می خواهیم) می رسیم. هیچ آرزویی در هستی بی جواب نمی ماند. پس چه بهتر که خوب بخواهیم و معیارهای خوبی را در جهان بیابیم.

سلام،

درختان، پرندگان، شکوفه ها، حشرات و همه موجودات طبیعت در گوشه ای مشغول کار خویشند. از کوچکترین ذره تا بزرگترین حجم موجود در عالم هر کدام به کار خویش و انجام وظیفه ی دنیایی و آخرت خویش مشغولند و در آرامش کامل به سر می برند.

صفات زشت انسانی میان موجودات طبیعت نیست. هر کدام وظیفه ای دارند و حتی صفات نیک انسانی در این موجودات یافت می شود. مانند همکاری، مراقبت، شادی، اندوه و …

اگر هنوز انسان نشده ایم لااقل از این جنبه ی موجودات طبیعت بیاموزیم.

سلام،

وقتی در طبیعت خدا گشت می زنم و به دیدن مناظر زیبای آفریده ی او مشغولم، دلم می خواهد تنها باشم و فقط به زیبایی او فکر کنم.

می اندیشم اگر طبیعت آفریده ی او اینچنین زیباست، خود او چقدر باید زیبا باشد؟

او که مرا آفریده، تا چه اندازه مرا زیبا آفریده؟ آیا تابحال به ذره ای از زیبایی خود که او در من قرار داده رسیده ام؟

خداوندا! مرا یاری کن تا خودم را و بواسطه آن تو را بهتر و بهتر بشناسم و زیباییهای وجودم را و زیباییهای وجودت را درک کنم.